Jeszcze kilkanaście lat wcześniej, rolnicy zakiszali trawę nie używając żadnych preparatów uważając, że bez nich też się zakisi. Oczywiście ten proces również zachodził, ale wartość energetyczna takiej kiszonki nie była najwyższa. Jedynym dodatkiem była melasa, która pomagała zwiększyć ilość łatwo dostępnych cukrów, ale nie była wystarczająca.

Zastosowanie różnych dodatków przy produkcji kiszonki

folia ogrodniczaWykorzystanie preparatów kiszonkarskich nie tylko ukierunkowuje proces fermentacji, ale też poprawia wartość pokarmową kiszonki. Wśród tych dodatków można wyróżnić preparaty zarówno chemiczne jak i biologiczne. Przy zakiszaniu mokrej masy wyższą skuteczność mają preparaty chemiczne, natomiast w pozostałych przypadkach bardziej sprawdzają się preparaty biologiczne, które zawierają wyselekcjonowane szczepy bakterii fermentacji mlekowej. W praktyce, otrzymanie dobrej kiszonki sprowadza się do: zakiszania zielonki, odcięcia dopływu powietrza, zbioru podwiędnych roślin, rozdrobnienie materiału, szybkiego napełnienia silosu lub pryzmy, ugniecenie i szczelne przykrycie folią (najczęściej używana jest folia ogrodnicza). Folie na koniec należy dociążyć np. warstwą ziemi, piasku itp. Prawidłowo wytworzona kiszonka charakteryzuje się aromatycznym, lekko chlebowym, przyjemnie kwaskowym zapachem. Kolor takiej kiszonki powinien być zbliżone do koloru surowca wyjściowego z brązowym odcieniem.

Niektórzy rolnicy, twierdzą, że odpowiednia kiszonka powinna tak dobrze wyglądać, że można ją nawet samemu spróbować. Jeżeli nie możemy tego zrobić, kiszonka nie nadaje się dla krów. Takie rezultaty można tylko otrzymać poprzez prawidłową hermetyzację, dzięki prawidłowym owinięciu folią, która nie dopuści do rozwoju niekorzystnej flory bakteryjnej. Oceny jakości takiej kiszonki można dokonać według odpowiedniego klucza, oraz dodatkowo wykonać analizę chemiczną.